Over mij

Ik ben Manon (33), geboren en getogen in Rotterdam. Hier introduceer ik mezelf, en ik begin graag bij het moment waarop ik The Picture of Dorian Gray las, de roman van Oscar Wilde. Dit boek heeft iets in me losgemaakt. De vrijheid die ik toen voelde opborrelen, heeft te maken met het ontwikkelen van smaak.
“Zij heeft een goede smaak” betekent dat zij een zekere originaliteit heeft ontwikkeld in het kiezen van een stijl. Smaakvol is dus altijd anders. Ontwikkelde smaak zorgt voor diversiteit. Een diversiteit die voortkomt uit hoe ieder mens zijn eigenheid naar buiten brengt.

Dit wordt over het algemeen in onze samenleving niet heel belangrijk gevonden. Sterker nog, zeker in mijn geboortestad Rotterdam lijkt het gezegde ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ het credo.
Buiten dat dit begrijpelijk is, omdat we kennelijk een behoefte naar het normale leven hebben –men wil rust, ritme en regelmaat-, is dit ook wel jammer: het smoort namelijk iets heel belangrijks.

Met het wegnemen van wat anders is, wat prikkelt en wat smaak heeft, verdwijnt namelijk wat Oscar Wilde mij heeft geleerd als dat wat het meest zinvolle aan het bestaan van de mens is: schoonheid. Schoonheid is geen streling voor het oog, maar schuurt juist. Schoonheid is geen wachtkamermuziek, maar muziek die je wakker doet schrikken. Het toekennen van schoonheid aan alles wat harmonieus of in balans is, is een misverstand. Schoonheid geeft ruimte aan alles wat verontrustend, raar, anders, on(be)grijpbaar en vreemd is. Schoonheid stimuleert smaak, en andersom. Het is interessant.

Anders-zijn is een sterke eigen smaak ontwikkelen, eigen-zinnigheid, en interesse. Ik heb me altijd al aangetrokken gevoeld tot vreemde, eigenzinnige karakters. Ik ben er tot mijn begin twintiger jaren altijd vanuit gegaan dat ik moeiteloos 'het normale leven' zou voortzetten, tot aan mijn dood. Ondertussen zou ik dan het liefst die mensen ondersteunen die dat nodig hadden, omdat het ze minder voor de wind gaat. In deze periode van mijn leven gebeurde er een hoop, en het is het beste te omschrijven zoals ik het toen eens omschreven heb aan een vriendin: Ik heb het gevoel alsof ik al die jaren met mijn hoofd in een vissenkom geleefd heb. Deze vissenkom staat symbool voor de afstand tussen mijzelf en de wereld die ik tot die tijd ervoer. Ik deed wat er van me verwacht werd, maar eigenlijk deed ik dat slapend. Natuurlijk is dit een karikatuur. Het afzetten van de vissenkom maakte dat ik niet meer ‘nergens last van had’ of als vanzelfsprekend het gewone leven zou gaan leiden. 'The eternal quest for beauty' was begonnen, en dit maakte dat ik zelf ineens niet meer zo 'gewoon' wilde zijn. Ik ervoer wat er gebeurt als je naar buiten laat wat binnen zit, en naar binnen laat wat buiten is, en hoe leuk dit is.

Ik denk dat er veel meer mensen zijn die durven, die hun smaak willen ontwikkelen en daarmee hun verhaal willen vertellen. En ik wil die mensen hier graag bij helpen.

Anders-zijn, empowerment en emancipatie zijn thema’s waar ik me al lang mee bezig houd. Tijdens mijn studies, Kunstzinnige Therapie en Humanistiek heb ik geleerd deze thema’s te verbinden met de praktijk. Mijn praktijk als van de Zotten is daar een gevolg van. De vaardigheden die ik heb opgedaan tijdens mijn studies, stages, werk en leefervaringen zijn breed inzetbaar. Op deze website kun je vinden hoe ik mijn kennis en vaardigheden omschrijf, en als je mijn hulp kunt gebruiken, hoor ik graag van je!